Monica McGoldrick

Haar werk hoort bij sociaal werk en gezinstherapie, met een sterke oriëntatie op familiesystemen, cultuur en maatschappelijke ongelijkheid. In de uitgeversbiografie uit 2019 wordt ze genoemd als directeur van het Multicultural Family Institute en als verbonden aan Rutgers Robert Wood Johnson Medical School.

Virginia Satir en Jay Haley hielpen haar vroeg in haar loopbaan anders naar families kijken. Murray Bowen werd daarna een belangrijk aanknopingspunt. McGoldrick vertelt dat het werken met zijn ideeën ook haar verhouding tot haar eigen moeder veranderde. Philip Guerin begeleidde haar bij die verkenning.

Betty Carter werd een belangrijke mentor en samenwerkingspartner. Met haar kreeg het denken over overgangen in het familieleven verder vorm.

Wil je begrijpen waar haar belangstelling begon? Conjoint Family Therapy van Virginia Satir en Strategies of Psychotherapy van Jay Haley worden in de instituutsgeschiedenis genoemd als vroege inspiratie. Lees ze als werken waarmee zij in gesprek raakte, niet als boeken die haar hele latere visie samenvatten.

Voor haar eigen argumenten over cultuur en macht zijn het openingshoofdstuk van Ethnicity and Family Therapy en The Power of Naming goede ingangen. Je vindt de beschikbare hoofdstukken in de bronnenlijst onderaan.

Een groot deel van haar werk ontstond in samenwerking. Gerson en Petry werkten mee aan Genograms; Carter en Garcia Preto aan het levensloopwerk. Giordano, Hardy en Walsh brachten als mede-redacteuren andere bijdragen samen in de boeken over cultuur, ongelijkheid en verlies. De volledige auteursnamen staan bij de publicaties.

Die samenwerking is van belang voor de toeschrijving: wat vaak als “het werk van McGoldrick” wordt aangeduid, is op veel plaatsen gezamenlijk ontwikkeld.

Een genogram als begin van onderzoek. McGoldrick en Gerson zagen mogelijkheden om familiegegevens te verzamelen en te onderzoeken. In 1985 beschreven zij een gecomputeriseerde toepassing in The computerized genogram.

Die onderzoekslijn kreeg een blijvende plaats in hun boeken. Zowel de tweede editie van Genograms: Assessment and Intervention uit 1999 als de derde editie uit 2008 bevat een afzonderlijk hoofdstuk over genogrammen voor familieonderzoek. De onderzoeksambitie bleef dus niet alleen een voornemen.

Ook in onderzoek werden genogramgegevens gebruikt. Daly en collega’s onderzochten in 1999 de familierelaties van 38 vrouwen die begeleiding kregen rond erfelijk borst- of eierstokkankerrisico. Naast de familiegeschiedenis brachten zij onder meer contact, spanningen en communicatie tussen familieleden in kaart.

Een volgende stap was het Family Genogram Interview van Platt en Skowron, gepubliceerd in 2013 en al online beschikbaar in 2012. Bij 50 vrouwen onderzochten zij een gestandaardiseerde interviewvorm vanuit Bowens theorie. De overeenstemming tussen interviewers was goed; de resultaten voor constructvaliditeit — meet het interview werkelijk de bedoelde begrippen? — waren gemengd.

Daarmee is de onderzoekslijn aantoonbaar verder uitgewerkt. Het onderscheid blijft belangrijk: met een genogram kun je systematisch onderzoek doen, maar een willekeurig genogram is daardoor nog geen gevalideerde test. Meetkwaliteit moet worden onderbouwd voor het specifieke interview, de beoordelingswijze en de onderzochte doelgroep.

In haar publicaties wordt de kring van vragen ruimer. Naast relaties binnen de familie komen levensovergangen, culturele achtergrond en maatschappelijke ongelijkheid nadrukkelijk aan bod. Re-Visioning Family Therapy betrekt ook de positie van de hulpverlener in die vragen.

Die ontwikkeling is te lezen als een verbreding: wie een familie wil begrijpen, moet ook onderzoeken welke vanzelfsprekendheden hij zelf meebrengt. Het is geen reeks waarin ieder nieuw boek de eerdere ideeën vervangt.

Genogram — Welke familieleden, gebeurtenissen en relaties breng je in beeld? Een hulpmiddel om informatie te ordenen.

Familielevenscyclus — Welke overgang maakt de familie door? Een perspectief op verandering en aanpassing.

Culturele en maatschappelijke context — Welke verwachtingen en mogelijkheden kleuren het familieleven? Een verbreding van de vragen die je stelt.

Olena Nesteruk gebruikte in 2024 genogrammen en het uitgebreide familielevenscyclusperspectief in een onderwijsopdracht. Studenten onderzochten hoe hun eigen families zich over generaties ontwikkelden. Zo kregen begrippen uit de literatuur betekenis aan de hand van concrete familiegeschiedenissen.

Dit is een aantoonbare toepassing in onderwijs. De studie gaat over leren en zelfreflectie; zij laat niet zien of een behandeling beter werkt.

Genogram — McGoldrick werkte het gebruik verder uit met anderen; ze was niet de enige uitvinder.

Bowens theorie — Een basis waarop zij voortbouwde, geen theorie die zij zelf ontwikkelde.

Cultuur — Een ingang voor vragen, geen vast profiel van ieder gezinslid.

Verder lezen vanuit de vraag die je hebt: onderzoek de Bowen-familiesysteemtheorie als je de reacties tussen familieleden wilt begrijpen, of het genogram als je hun relaties en geschiedenis zichtbaar wilt maken. De uitgebreide uitleg hoort bij die onderwerpen; hier staat McGoldricks bijdrage centraal.

De belangrijkste inhoudelijke spanning zit in het gebruik van culturele kennis. Die kan helpen om vragen te stellen die je anders mist. Maar wie vooraf denkt te weten hoe “zo’n familie” in elkaar zit, kan juist het verhaal van deze mensen missen. McGoldrick en haar mede-redacteuren bespreken dit risico zelf.

Een tweede grens betreft de betekenis van patronen: een overeenkomst tussen generaties geeft aanleiding tot onderzoek, maar verklaart niet vanzelf waarom iemand iets doet. Het Emma-voorbeeld laat een mogelijke lezing zien; het verhaal schrijft geen motieven definitief aan de familieleden toe.

De bronnen hieronder maken onderscheid tussen eigen terugblikken, publicaties en onderzoek. Historische functies en editiegegevens zijn aan hun bronjaar gebonden. Over een niet-onderbouwde persoonlijke controverse wordt hier geen oordeel gegeven.